Αναρτήσεις

«Μην τον ξυπνάτε θα λαχταρήσει όταν γυρίσει ξανά στη γη»

Εικόνα
Πιο πολύ από το όνειρο, θυμάμαι εκείνο το δέκατο του δευτερόλεπτου που άνοιξα τα μάτια μου το πρωί. Αυτό το σχεδόν κενό χρόνου, που ονειρεύεσαι ότι ξύπνησες και ζεις μια εκδοχή του ονείρου, για άλλη μια φορά μέσα στο όνειρο. Προσπαθείς να συνειδητοποιήσεις αν είσαι καλύτερα εκεί που ξύπνησες ή μήπως έπρεπε να μείνεις στο χρονοχώρο του ονείρου. Δεν χρειάζεται δεύτερη σκέψη. Εκεί στο όνειρο ακόμα και για πάντα. Δύσκολα έρχονται τέτοια όνειρα να σου γλυκάνουν την ψυχή.
Όνειρο ήταν και έσβησε. Για την ώρα δεν με ενδιαφέρει η φροϋδική θεώρηση. Δεν θα σας βάλω στη δοκιμασία, να σας το διηγηθώ, για να είμαι ειλικρινής ούτε και εγώ μπορώ να αντέξω διηγήσεις ονείρων. Πέρα από την συγκεχυμένη εικόνα, που έστω με κάποιο τρόπο μπορεί να μεταφερθεί, τα έντονα συναισθήματα πώς να τα μεταφέρεις;
Απόψε ταξίδεψα σε άγνωστο χρόνο και τόπο, στην κόλαση ή στον παράδεισο, δύο προορισμοί για τους οποίους ακόμα δεν έχω αποφασίσει. 
Ήταν από εκείνα τα όνειρα, που νομίζεις ότι τα έχεις ξαναδεί, απ’ αυτά που θέλ…

Να τελειώσουμε επιτέλους με το “Μακεδονικό”

Εικόνα
Το έχουμε γράψει πολλές φορές και μάλιστα σε περιόδους που κινδυνεύαμε να χαρακτηριστούμε ανθέλληνες. Είκοσι έξι χρόνια ασχολούμαστε με το “Μακεδονικό”, για ένα όνομα μιας περιοχής, που κατά την εποχή του Φιλίππου ξεπερνούσε, τα σημερινά γεωγραφικά όρια της πατρίδας μας. Για ένα όνομα μιας περιοχής πριν την διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας και ενός ανεξάρτητου κράτους σήμερα, που σχεδόν όλες οι χώρες του πλανήτη, “Μακεδονία” το αποκαλούν . Τη λύση για σύνθετη ονομασία που απορρίψαμε το 1992 επαναφέρουμε 26 χρόνια μετά, για να τελειώσουμε με αυτόν τον παραλογισμό. Ο ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ για το Σκοπιανό, Μάθιου Νίμιτς, αναμένεται, μέσα στις επόμενες ημέρες, να θέσει επί τάπητος στους διαπραγματευτές των δύο χωρών, τρεις εναλλακτικές προτάσεις για τη νέα ονομασία των Σκοπίων. «Βόρεια Μακεδονία», «Άνω Μακεδονία» και «Nova Macedonia». Να διαλέξουμε μία να τελειώνουμε, να τελειώνουμε, για το συμφέρον μας. Με τις όμορες χώρες επιβάλλεται να έχουμε σχέσεις φιλίας και συνεργασίας.…

Το σήμερα το ξοδέψαμε χθες

Εικόνα
«Και αυτή η κοινωνία δεν αντιδράει…». Η κοινωνία είναι οι άλλοι, όλος ο κόσμος εκτός από εμάς. Εντελώς ασυνείδητα, κάνουμε ένα βήμα πίσω, εξαιρώντας τον εαυτό μας από το σύνολο. Το αποτέλεσμα, ένα σύνολο χωρίς μονάδες, μια κοινωνία χωρίς ανθρώπους. Ένα μηδέν. Πως ν’ αντιδράσει. Η κρυμμένη αξία των πραγμάτων δεν αποκαλύπτεται από το Άγιο Πνεύμα. Αν δεν βάλουμε τον εαυτό μας στην περιπέτεια να δούμε κάτω και πίσω από αυτά που συμβαίνουν απλώς θα μετράμε ήττες.
Σε δεύτερη σκέψη, οι περισσότεροι δείχνουν διάθεση για συμμετοχή και τότε έρχεται η άλλη φράση για να αποκαταστήσει τα πράγματα. «εγώ μόνος μου τι να κάνω …» Και τι να κάνει πράγματι ο καθένας, μόνος του, όταν τη στιγμή που νοιώθει την ανάγκη να αντιδράσει, έχει ξεχάσει ότι είναι μέλος αυτής της κοινωνίας; Τι κάνουν όλοι μαζί μόνοι τους; Τίποτα δε κάνουν και τίποτα δεν μπορούν να κάνουν, άλλα και τίποτα διαφορετικό δεν μπορούν να σκεφτούν, αν δεν βρεθεί μια παρέα να τους τραβήξει απ’ το χέρι. Φυσικά και δεν φταίει η κοινωνία, που δε…

“ Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν”

Εικόνα
Αφιερωμένο στους νέους μονομάχους που έχουν αυτές τις μέρες την τιμητική τους. Από τα χρόνια της μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα, παρακολουθούμε τις επικές μάχες των δυο αρχηγών των κομμάτων εξουσίας, των δυο εκπροσώπων του δικομματισμού. Καραμανλής – Παπανδρέου, Παπανδρέου - Μητσοτάκης, Κωστάκης Καραμανλής - Γιωργάκης Παπανδρέου και άλλοιενδιάμεσα, σε περιόδους που οι γόνοι ήταν πολιτικά ανήλικοι. Προς στιγμή πιστέψαμε ότι αυτό το δίδυμο της καταστροφής θα μπορούσε να σπάσει με την πρώτη φορά αριστερά. Γελαστήκαμε... Τσίπρας - Μητσοτάκης υιός, η συνέχεια μόνο τη σειρά μπορεί να αλλάξει.
Τα φέραμε από δω τα φέραμε από κει, άντε ξανά τα ίδια, τα ίδια απ’ την αρχή” Είναι ο εύκολος δρόμος. Δυο μοίρες αριστερά εσύ, δέκα μοίρες προς τα δεξιά εγώ, και νάτος “πάλι πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει.” Για το δικομματισμό ο λόγος που είχαμε την ψευδαίσθηση ότι ήρθε το τέλος του. Η κεντροδεξιά από τη μια η κεντροαριστερά από την άλλη και: Ολαρί α, ο λα ρά, δάγκωσε με π…

Στην εποχή της αταξίας

Εικόνα
Αυτές τις πρώτες μέρες του χρόνου, νοιώθω μια ανυπέρβλητη επιθυμία να γυρίσω σε 'κείνη την εποχή της αταξίας, τότε που η νιότη ξεπερνούσε τους κανόνες, αγνοούσε τα “πρέπει” και τα “μη”, οι λέξεις είχαν την απόλυτη αντιστοιχία με τη ζωή και μοναδικό σύννεφο στον ουρανό ήταν ο ήλιος. Σήμερα με ένα θαμπό ουρανό να με σκεπάζει και λέξεις που δεν έχουν καμία αντιστοιχία με την ζωή. Αισθάνομαι ότι μαςπερισσεύουν τα λόγια και μας λιγοστεύει η ζωή.
Με τόσο σκάρτα υλικά, τι να σου κάνει και ο σεφ. Το τελικό αποτελέσματα, μια άνοστη σούπα. Την ίδια δυσκολία με την ποιότητα των πρώτωνυλών, έχει και αυτός που γράφει. Είναι η μιζέρια της επαρχίας, που σου χαμηλώνει τον πήχη και σου κλείνει τον ορίζοντα. Είναι η θάλασσα που σε περικυκλώνει, σου κόβει τη στεριά στα δύο, σου παίρνει μέρος του αέρα και η αναπνοή μένει ημιτελής. Επικίνδυνα πράγματα. Σε “δήθεν” καταστάσεις οι λέξεις αδυνατούν. Ξέρετε δεν θα ήθελα να είμαι ένας ακόμα παραπονούμενος, που γράφει θυμωμένα κείμενα. Είναι πο…

Εδώ θα μείνω...

Εικόνα
Το ξέρω, με τα προβλήματα θα ζήσουμε, με τα προβλήματα, που όσο και να προσπαθήσουμε θα αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας. Το εκνευριστικό είναι προβλήματα, που θα έπρεπε να έχουν λυθεί πριν 50 χρόνια, τα βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας. Ρωτάω: από την προηγούμενη καταστροφή, έγινε έως την τωρινή κάποια άσκηση αποτροπής; Καταστρώθηκε κάποιο σχέδιο ετοιμότητας; Τελικά είμαστε εδώ για να επαναλαμβάνουμε αυτά που έχουμε ξαναζήσει και αυτά που θα ξαναζήσουμε. Το χειρότερο: εμείς που δεν είμαστε των θετικών επιστημών είμαστε αναγκασμένοι, να βγάλουμε ρίζες σ΄ αυτόν τον τόπο. Είμαστεαναγκασμένοι , να μείνουμε εδώ παίζοντας με τις λέξεις τις ελληνικές, μήπως και καταφέρουμε σε κάποιο σωτήριον έτος του μέλλοντος, να απαλλαγούμε από εκείνες τις “λακκούβες” που λέγαμε και γράφαμε εδώ και κάποιες δεκαετίες.
Θα μου πείτε αν ήσουν Γιατρός, Μηχανικός, Αρχιτέκτονας, Κομπιουτεράς ή ότι άλλο που η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι διεθνής, θα έφευγες; Χωρίς δεύτερη συζήτηση. Όπως γ…

Να ζήσουμε αληθινά

Εικόνα
"Δε μιλάμε για ευτυχία... Για ζωή μιλάμε”  ο τίτλος πριν δυο χρόνια το ίδιο και σήμερα... Πάλι από την αρχή με όνειρα επαναλαμβανόμενα και λέξεις… Λέξεις που μένουν και ας φεύγουν οι άνθρωποι. Με τις λέξεις, για τη ζωή στο επόμενο όνειρο… Το ’17 πέρασε στο παρελθόν, ο χρόνος όμως συνεχίζει εν τη αθωότητα του να μας αναγκάζει να… πάρουμε τα μέτρα μας. Να ζήσουμε θέλουμε και δε μιλάμε για ευτυχία για ζωή μιλάμε που θα τα έχει όλα. Αλώστε «οι ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν έχουν να σου αφηγηθούν τραγωδίες». Όπως γραφεί ο Οδυσσέας Ιωάννου «Δεν χρειάστηκε να νικήσουν, δεν χρειάστηκε να χάσουν, δεν καβάλησαν την τεθλασμένη που πάει προς τα αστέρια και τον θάνατο. Περπάτησαν στην ευθεία. Και πέθαναν, απλά πέφτοντας σε μια τρύπα». Δεν αντιλήφθηκαν την αξία του χρόνου γιατί δεν βρέθηκαν ποτέ με κομμένη αναπνοή να μετράν τα δευτερόλεπτα, χωρίς να ξέρουν αν θα υπάρξει άλλη ανάσα. Να ζήσουμε λοιπόν, αληθινά και αυτό το χρόνο, χωρίς τον κίνδυνο να μας καταπιεί ο λάκκος εν αγνοία μας. Αυτά τα «Πριν» …